Digna’s dagen, 29
“Wat vreemd,” reageert Anton. Hij draait de kaart om en kijkt naar de tekst op de achterkant, wat hij ook al eerder heeft gedaan. Ze zitten op de bank in Digna’s woning. Digna heeft hem de mysterieuze kaart laten zien.
“Het is natuurlijk maar een kaart. Maar toch… Als je bedenkt dat iemand de moeite heeft genomen om hem te uit te zoeken, te kopen, naar jouw huis te gaan om hem in de brievenbus te doen… Als Jan dat niet gedaan heeft, wie doet dan zoiets en waarom?”
“Geen idee. Misschien moet ik er ook niet teveel over nadenken.” Digna pakt de kaart van Anton aan en legt hem op een plank in haar boekenkast. “Koffie?”
“Ja, lekker.”
“Is je ex-man misschien opeens jaloers?” Anton is nog wel met de kaart bezig, constateert Digna terwijl ze koffie inschenkt.
“Meindert? Nee. Dat is al zo lang geleden. Die is nu al jaren weer hertrouwd. Ik ken hem ook niet als een jaloerse man. En dan helemaal niet als iemand die dan dat soort dingen zou doen als anoniem kaartjes versturen. Ach, iemand die het misschien grappig vindt wat verwarring te zaaien. Het kan een kwajongensstreek zijn van een buurjongetje of zo. ”
Daarmee is het onderwerp afgedaan. Ze wisselen wat nieuwtjes uit. Digna vertelt over de nieuwe liefde van haar dochter. “Ze komen volgende week woensdag langs. Even eten bij mams. Ik ben benieuwd!”
“Spannend.” Anton spreekt het woord heel snel uit waardoor Digna opeens het gevoel krijgt dat hij iets wil zeggen. Dat gevoel blijkt terecht want er valt een geladen stilte. “Over nieuwe liefdes gesproken… ”. Anton aarzelt. Zijn blik lijkt een beetje op die van Bente vroeger, vlak voordat ze vertelde dat ze een 4 op wiskunde had.
on 9 February 2012, 22:08
Je rijgt de ene cliffhanger aan de andere en het kan nog steeds alle kanten op.
Gaat dit ook een beok worden Geertje?